Luchtwegmedicatie & astma

Astma is een chronische ontsteking van de luchtwegen. Door de ontsteking vernauwen de luchtwegen, waardoor ze prikkelbaarder worden. Bij prikkelende stoffen of stoffen waarvoor de patiënt allergisch is, bij een verkoudheid of na een zware inspanning kan er een astma-aanval optreden. Deze wordt gekenmerkt door benauwdheid, hoesten, piepende ademhaling en kortademigheid. De belangrijkste medicijnen voor astma kunnen in drie groepen worden onderverdeeld:

• Luchtwegverwijdende therapie: zorgen voor verslappen van de gladde spieren die om de luchtwegen zitten. Daardoor worden de luchtwegen ruimer en kan er gemakkelijker geademd worden. Bijvoorbeeld: salbutamol, ventolin.
• Ontstekingsremmende therapie: De chronische ontsteking in de luchtwegen van mensen met astma wordt gezien als de oorzaak van de ziekte en de klachten. Hieruit volgt dat ontstekingsremmers de basis van de behandeling van astma zijn. Alleen bij zeer licht astma is zo'n therapie niet noodzakelijk. De belangrijkste ontstekingsremmers zijn corticosteroïden. Bijvoorbeeld: becotide, beclomethason, budesonide en fluticason
• Overigen: Antihistaminica blokkeren het effect van histamine, de stof die direct na contact met een allergeen vrijkomt. Histamine veroorzaakt vooral slijmvlieszwelling door verwijding van de bloedvaten en lekkage van vocht uit de bloedvaten. Deze middelen hebben vooral zin bij allergische neusklachten, aangezien slijmvlieszwelling daar de meeste klachten veroorzaakt.

Overige luchtwegmedicatie:

• Acetylcysteine / Fluimicil: zorgt voor verdunning van het taai en moeilijk te verwijderen slijm.