Pijnstillers

Wanneer pijn ontstaat, maakt het lichaam het hormoon endorfine aan. Bij de zenuwuiteinden waar de pijn ontstaat, komen dan meer chemische stoffen vrij dan gebruikelijk, waaronder prostaglandinen. Deze stof zorgt ervoor dat de zenuwuiteinden nog gevoeliger worden. Pijnstillers gaan de productie van prostaglandinen tegen, zodat de pijn vermindert. In 1990 keurde de Wereldgezondheidsorganisatie een pijnbestrijdingsschema goed - de zogeheten analgesic ladder - waarin de stapsgewijze introductie van steeds sterkere pijnbestrijdingsmiddelen wordt beschreven.

• start met paracetamol (500 mg tot 1000 mg iedere 4–6 uur);
• toevoeging van een NSAID (ontstekingsremmende middelen die geen corticosteroid bevatten), bijvoorbeeld ibuprofen, naproxen of een zwak opiaat (zoals codeïne);
• toevoeging van sterke opiaten zoals morfine, oxycodon en fentanyl.