Sporten

woensdag 09 december 2009 00:00

Jessie is bijna negen weken te vroeg geboren en lag na haar geboorte alleen maar bewegingsloos in haar couveuse. Na een aantal weken kwam de diagnose Prader- Willi syndroom en vroeg ik me af hoe ze zich zou ontwikkelen.

Alle mijlpalen kwamen voor Jessie vanzelfsprekend later (met 9 maanden zitten, met 18 maanden lopen), maar ze kwamen wel en Jessie groeide op tot een levenslustige kleuter. Net als bij andere kinderen wilde ik haar graag laten sporten.

Balletclub

Op 4-jarige leeftijd is ze gestart bij een balletclub. Elke week ging ze enthousiast een uurtje dansen. De eerste uitvoering was een groot succes. Fladderend als een echte ballerina op een heel groot podium van een echte schouwburg met een geëmotioneerde moeder in de zaal… want daar stond ze toch maar mooi! Daarna zijn er nog een aantal uitvoeringen gevolgd. Net als sporten overigens. Zo heeft Jessie op gym en jazz-dansen gezeten en een tenniscursus gevolgd.

Zwemmen

Op 5-jarige leeftijd is Jessie begonnen met zwemmen en dat doet ze nog steeds. Op aanraden van de fysiotherapeut hebben we destijds de zwemles van de gehandicaptenvereniging (Redeoss) gekozen. Het extra warme water (goed voor haar spieren), de uitgebreide aandacht (goed voor Jessie) en de gespecialiseerde zwemleerkrachten (fijn idee voor haar moeder) zijn een groot voordeel ten opzichte van de reguliere zwemles. Inmiddels heeft Jessie haar A-, B- en C- diploma en zwemt ze op 10 december af voor haar tweede brevet.

Behalve het zwemmen heeft Jessie haar andere sporten bij reguliere verenigingen gedaan. Hoe ouder ze werd, hoe groter de afstand met leeftijdsgenoten werd. Dit betekent dat ze de laatste jaren vooral heeft meegedaan bij een lagere leeftijdscategorie. Dit is heel lang goed gegaan. Ze viel qua grootte en niveau niet op. Tot ze afgelopen zomer het dansen zat was en graag een teamsport wilde doen.

Gehandicaptensport

We hebben samen gekeken wat er in Delft mogelijk was qua gehandicaptensport, want deelnemen aan een regulier team zou niet meer eerlijk zijn. Zowel niet voor het team als voor Jessie en dat zag ze gelukkig zelf ook. Haar keus is gevallen op G-hockey bij de vereniging Hudito. De G-Hockey afdeling van Hudito is in 1999 gestart met een groep van 13 kinderen. Hudito was daarmee één van de eerste verenigingen in Nederland die G-Hockey introduceerden. Inmiddels is deze groep uitgegroeid tot ruim 30 kinderen in de leeftijdscategorie van 8 tot 23 jaar en heeft Hudito nu één van de grootste G-hockeyafdelingen van Nederland.

Jessie zit in een gemengd team. De jongens en meisjes (in de leeftijd van 10 t/m 15 jaar) zitten om verschillende redenen bij de G-afdeling en vormen een markant gezelschap. Tijdens de training zijn meerdere trainers aanwezig en worden er verschillende oefeningen met de kinderen gedaan.

G-competitie

Ze spelen een eigen G-competitie en nemen deel aan verschillende toernooien (zie het stukje van Jessie zelf). Het sporten met kinderen op ongeveer hetzelfde niveau en met ongeveer dezelfde belevingswereld is voor Jessie heel goed. Daarnaast is het voor mij als moeder erg prettig om aan de kant met de andere ouders te praten. Handige tips, herkenbare verhalen en moeilijkheden die het hebben van een gehandicapt kind met zich meebrengen worden onderling gedeeld.

Jessie heeft het erg naar haar zin en ik zie haar (naast het zwemmen en badmintonnen bij de gehandicaptenvereniging in Delft) voorlopig wel doorgaan met hockey.
Melanie van Slobbe