woensdag 07 april 2010 00:00
Half september 2009, nu een half jaar geleden, was het dan zover. Marijn vond het zelf wel eens tijd worden. Wie woont er met 28 jaar nu nog bij zijn ouders?
“De bedoeling was dat Marijn in een nieuwe woonvoorziening voor jonge mensen met een licht verstandelijke beperking in onze eigen woonplaats zou gaan wonen. Daarvoor waren wij samen met een aantal andere ouders al jaren in de weer. Helaas wilde dit project maar niet van de grond komen en Marijn werd ongeduldig. Hij logeerde regelmatig in een voorziening in Monster en toen daar een kamer vrij kwam, vroeg men of het misschien iets voor Marijn zou zijn. Hij wilde wel, maar voor ons als ouders was het niet een gemakkelijk besluit. Marijn heeft een 24-uurs indicatie. In het huis waar hij nu woont, is er dagelijks begeleiding van 15.30 tot 21.00 uur. Het was en is nog steeds aanzien of het werkelijk gaat lukken, gezien de grote vrijheid die Marijn, vooral in het weekend, geniet. Marijn zelf vindt het er geweldig en voor ons is het fijn om te zien dat hij het zo naar zijn zin heeft.” Half september 2009, nu een half jaar geleden, was het dan zover. Marijn vond het zelf wel eens tijd worden. Wie woont er met 28 jaar nu nog bij zijn ouders?
“Marijn woont sinds half september 2009 in Monster en deelt een appartement met 3 andere heren. Marijn is een heel gezellige man, die altijd wel iets te vertellen heeft. Het was voor ons allemaal erg wennen om iemand met het Prader-Willi syndroom in huis te hebben. We hebben met elkaar afgesproken dat we niet alles op slot doen, hoewel we begrijpen dat het voor Marijn heel erg moeilijk is om met alle uitdagingen op het gebied van eten die hij in de woning dagelijks tegen komt, goed om te gaan. We doen met z’n allen ons best om te zorgen dat Marijn hier zijn plekje vindt!”
“Ik vind het heel leuk om hier te wonen en ik ben al aardig gewend. Ik wil hier heel graag blijven, maar ik moet er wel mijn best voor doen. Vooral met niet teveel eten. Ik woon hier samen met nog drie andere mensen, toevallig allemaal mannen. Samen met een andere bewoner heb ik een eigen voordeur. We hebben een mooie grote woonkamer, waar we ook met z’n allen eten.
De begeleiding is heel aardig en ze helpen me heel goed als ik een probleem heb. Als ik ‘s nachts een probleem krijg, kan ik op een knop drukken, dan komt er iemand van de andere etage kijken. Het is de bedoeling dat alles wat ik thuis gewend was, hier ook ongeveer zo gaat. Ik werk van maandag t/m vrijdag. Dat is in Naaldwijk, dus moet ik nu 5 km heen en weer terug fietsen. Mijn brood voor het werk maak ik ’s avonds al klaar. Op maandagavond ga ik schaken, op dinsdagavond naar een cursus. Op donderdagavond en zondagochtend ga ik zwemmen, dan doe ik altijd 30 baantjes. Op vrijdagmorgen ga ik eerst een stukje hardlopen. Dan ga ik naar het strand en weer terug. Daarna maak ik mijn kamer schoon. We hebben ook beurten om mee te helpen in de keuken. Op vrijdagavond twee keer in de maand ga ik naar de funaktief club. Dan heb ik ook nog line-dansen op zaterdagmiddag.
Mijn schildersezel heb ik ook meegenomen en ik heb hier al veel schilderijen gemaakt. In de bibliotheek in Monster hangen nu schilderijen van mij voor de expositie.”