Thomashuis Delft

woensdag 07 april 2010 00:00

In Delft wonen Marjo en Hakim Sihombing, de zorgondernemers van Thomashuis Delft. Hun gehele leven zijn zij al werkzaam in de zorg. In deze plezierige jaren hebben zij veel ervaring en deskundigheid opgedaan in het werken met mensen met een of meer beperkingen.

In de loop der tijd brachten zij hun werk ook mee naar huis. Zij hadden een logeerplek en zij deden aan persoonlijke begeleiding en speciale thuiszorg. Hierdoor is de ambitie ontstaan om voor henzelf te beginnen: een kleinschalige woonvoorziening, vormgegeven op hun eigen persoonlijke manier. Met hun Thomashuis willen ze een warme en betrokken gemeenschap creëren, waar zij en hun drie kinderen zelf ook deel van uitmaken. Zij zijn creatief en ondernemend, sociaal en gek op de natuur met al haar dieren. Ook genieten ze van kunst, cultuur en muziek. Dit alles vindt zijn weerslag in hun Thomashuis.

Het pand

Thomashuis Delft is een industrieel monument, een voormalige oliemolen uit 1928. Het is een makkelijk te bereiken, ruim huis, gelegen in een ecologische wijk (natuurlijk water- en groenbeheer).
De ligging
Het huis ligt aan de rand van Delft, tussen polder en stad. Allerlei voorzieningen liggen binnen handbereik, zoals scholen, winkels, sportverenigingen, buurtcentra, de bibliotheek, manege`s en zo meer. In de nabije toekomst wordt onze woonwijk alleen nog maar toegankelijk gemaakt voor bestemmingsverkeer.

De indeling

Het Thomashuis heeft een voorhuis, een achterhuis en een gedeeltelijke zijvleugel. Het is halfvrijstaand, heeft drie verdiepingen en een ruime tuin. In het huis bevinden zich acht zit/slaapkamers, een logeerkamer, een woonkamer, een keuken en bijkeuken, sanitaire voorzieningen en opslagruimte. De bewoners wonen op de begane grond en de eerste verdieping. Het gezin woont op de bovenste etage.

De eigen kamer

Elke bewoner heeft een eigen ruime zit/ slaapkamer. De bewoners kunnen deze kamer helemaal naar eigen inzicht inrichten. De kamers zijn voorzien van aansluitingen voor tv, internet en telefoon. De overige gemeenschappelijke ruimtes zijn door Marjo en Hakim zelf gestoffeerd en ingericht. “We zijn gestart in augustus 2008”, aldus Marjo Sihombing, “de plannen lagen er al eerder, maar we moesten wachten tot het pand was verbouwd. We zijn het eerste Thomashuis in de Randstad. Binnenkort worden er verderop in Delft en in Zoetermeer ook Thomashuizen geopend.”

“Wij hebben momenteel zeven vaste bewoners en per 1 juni komt de achtste bewoner erbij. Dan verdwijnt onze logeerplek, omdat we merken dat dat wat te rommelig is voor de groep. Wij hebben onze bewoners geselecteerd uit een groot aanbod. Het blijft natuurlijk altijd afwachten of de bewoners een hechte groep gaan vormen. Gelukkig is dat bij ons heel goed gegaan.” “Wellicht hebben al onze jaren ervaring in de zorg er voor gezorgd dat we goed in staat waren om de juiste bewoners bij elkaar te kiezen”, vult Hakim Sihombing aan, “we hebben gezocht naar bewoners die elkaar vooruit kunnen helpen.”

“De bewoners variëren in leeftijd van 18 tot 47 jaar en hebben verschillende handicaps. Het is mooi om te zien hoe we hier echt als een soort gezin leven. In het begin werd ons door ouders gezegd dat sommige bewoners regelmatig een weekend naar huis zouden gaan, maar in de praktijk gebeurt dat eigenlijk heel weinig. Dit is nu hun thuis. De meeste ouders komen wel regelmatig op bezoek. Er werd ook gevraagd of de kinderen op hun kamers mochten eten of eigen voorzieningen kregen, maar dat is nadrukkelijk niet de bedoeling. We wonen hier als een groot gezin en we eten dus gezamenlijk. Dat is regelmatig een gezellige boel met z’n veertienen aan tafel.”

“Overdag is iedereen naar zijn eigen dagbesteding. ’s Avonds en in de weekenden ondernemen we uitstapjes, bijvoorbeeld naar een festival of naar een voetbalwedstrijd. Wie mee wil, gaat mee. De bewoners die thuis blijven, blijven altijd onder toezicht. Alle bewoners hebben 24-uur begeleiding nodig. Wij hebben inmiddels vier mensen personeel, die ons helpen in het draaiend houden van dit Thomashuis. Eens per maand zijn wij een weekend vrij en ook op de maandag en dinsdag. Wij hebben zelf een appartement boven in het gebouw. Onze eigen kinderen hebben daar een eigen kamer en draaien verder gewoon mee in het geheel.”

“Wanneer mensen geïnteresseerd zouden zijn in een plek in een Thomashuis kunnen zij zich aanmelden en daarbij een voorkeur voor een bepaalde plaats aangeven. Mensen met Prader-Willi- of Angelman-syndroom die niet (begeleid) zelfstandig kunnen wonen zouden ook prima in een Thomashuis terecht kunnen. Zij zijn echter wel afhankelijk van de keus van het echtpaar dat het betreffende Thomashuis runt. De financiering gebeurt uit de Wajong-uitkering en vanuit het PGB van de bewoners.” “Het eerste jaar hebben we heel hard gewerkt. Je weet van te voren nooit precies waar je aan begint, maar we zijn gelukkig met de manier waarop het nu loopt. Iedereen heeft zijn plek gevonden en zo hadden we het ons ook voorgesteld!”

Melanie van Slobbe