Familiebezoek in Duitsland

woensdag 06 oktober 2010 00:00

Vakantie – het is al weer zo lang geleden. Een vakantieverhaal – eigenlijk waren  we niet echt op vakantie.Voor dit jaar hadden we besloten niet alleen oma en  opa, maar ook andere familie in Duitsland te bezoeken. Familie die we al heel  lang niet meer gezien hadden. Het werd een Duitsland-tour.

De kinderen pakten zelf hun koffertjes  in. Elk kind mocht een rugzakje met wat  speelgoed inpakken. Zelf dacht ik aan de  schooltasjes, maar Adriana pakte haar  grootste rugzak vol met twee babypoppen  en andere kleine dingen. Het was moeilijk  voor haar om haar baby’s (babypoppen) alleen  achter te laten. Door op de beperkte  ruimte in de achterbak te wijzen, die met  bagage van 5 mensen snel vol raakt, kregen  we het voor elkaar dat niet alle baby’s mee  op reis gingen. 
En de reis naar oma en opa in het zuiden  van Duitsland is lang.Voor het eerst  slaagden we erin om 9.00 uur te vertrekken.  De straten waren vrij en we genoten  een uur van dit bijzondere feit totdat Erik  vroeg: heb jij Adriana’s korset ingepakt?   – Nee. – Ik ook niet… Wat een blunder.  Had ik ‘s ochtends toch nog een extra  korsethemdje in mijn handtas gestopt, nu  voelde ik me een onverantwoorde ouder.  We besloten niets tegen Adriana te zeggen.  Ik was bang dat deze mededeling tot een  brulpartij zou leiden omdat de komende 3    weken een vast onderdeel van het slaapritueel  zou ontbreken. Erik had het beter  ingeschat: grote vreugde ‘s avonds! (We  hadden snel na de vakantie een afspraak  bij onze “korset-doktor” en gelukkig blijkt  er geen verslechtering van Adriana’s rug  opgetreden te zijn.)

Snoepen

Oma en opa weten dat Adriana PWS heeft,  maar helemaal bevatten wat dat inhoudt  voor haar en voor ons, denk ik, doen ze  niet. Ze weten dat Adriana bv. margarine  op brood neemt en sojamelk drinkt, maar  toch willen ze ook haar net zo als de anderen  met lekkere dingen verwennen:”het  is maar een klein stukje…”. Bij een  bijzonder feest, trouwpartij of verjaardag,  wordt ook in Duitsland lekker gegeten.  ‘s Middags bij de koffie worden dan  meerdere taarten opgediend en er wordt  verwacht, dat je van elke taart een stukje  proeft.Tijdens ons bezoek was opa jarig.  We letten natuurlijk wel op dat Adriana  dan niet te veel snoept, maar omdat het  een bijzonder feest was waren we niet  te streng. In het verloop van ons verdere  bezoek bij andere familie echter verloren  we langzamerhand de energie om haar  steeds weer al dat lekkers te onthouden.  In het Oosten van Duitsland deden we  bv. een aantal uitstapjes zoals dierentuin,  zwembad of een dinosauriërpark bezoeken.  
Terwijl ik thuis altijd boterhammen smeer,  gingen we in de vakantie lunchen. Het  aanbod bestond uit worstjes in verschillende  variaties, patat of pannenkoeken.  Op bezoek bij familie thuis werden volle  eettafels en nog extra snoep voor de  kinderen gepresenteerd. Hoe meer eten en  lekkere dingen er zijn, hoe meer er om nog  meer (zoetigheid) gezeurd wordt – en niet  alleen door Adriana – ook door haar twee  zussen. Soms konden we pas later dan onze  gebruikelijke etenstijd eten en dan bleek  Adriana vasthoudend, erg bezig te zijn met  eten. Graag willen we nog een keer een  reis naar het Oosten van Duitsland doen,  maar dan wel met goede ideeën en een  doordacht plan rondom het eten.

Zwemmen

Voor de kinderen was het dus een groot  feest. Een paar keer waren we - afhankelijk  van het weer – bij een binnen- of buitenbad  met een grote glijbaan of stromingskanaal.  Het is leuk om te zien hoeveel  plezier Adriana in zwemmen heeft. Je kon  haar of onder water aan het duiken of  op de glijbaan vinden. Bij een rit op een  zomerbobbaan kon het Adriana niet hard  genoeg gaan.Toen bij de laatste rit iemand  heel langzaam omlaag ging en papa met  Adriana daardoor ook moest afremmen,  was Adriana niet te troosten of af te leiden:  we moesten nog een kaartje kopen en dan  scheuren maar.  Later beklommen we een uitkijktoren met   ca. 250 traptreden. Hier wachtte Adriana  liever beneden. Maar toen we de deur  open deden om weer naar beneden te  gaan, stond ze er ineens! Wat een verassing!  Nu zijn we allang weer begonnen met  school en werk. Adriana is na de vakantie  van een reguliere Montessorischool gewisseld  naar een Mytylschool en heeft het hier  helemaal naar haar zin. Mij had het leuk  geleken om in dit persoonlijk stukje nog  meer informatie over de oudervereniging  in Duitsland, haar leden en activiteiten te  mengen. Maar hiervoor ben ik gewoon te  laat begonnen met mijn onderzoek. Het  blijft een idee voor een volgende nummer  van het contactblad.