Home > Nieuws > Uit het contactblad > Stage met hindernissen

Stage met hindernissen

In september 2010 is Marcel gestart met één keer per week stage lopen in Zoeterwoude. Voor de zomervakantie moest ik, met Marcel, zijn stagebegeleider en een schooldocente mee voor een kennismakingsgesprek op de stageplek. Daar wisten ze niets over Prader-Willi syndroom.

Ik ging mee om te vertellen over Prader-Willi syndroom en heb alle informatie meegegeven.
De stagebegeleider kon niet veel over Marcel vertellen en zijn school-docente ook niet. Dus heb ik heel veel over Marcel verteld: over zijn autistisch aandoend gedrag en onbedwingbare eetlust. En over de behoefte van Marcel aan herkenbare dagstructuren. Soms is het heel lastig als mensen niet weten wat PWS is. De taxirit van Den Haag naar Zoeterwoude levert behoorlijk wat problemen op. Marcel rijdt samen met één klasgenootje. Maar Marcel eet dan zijn broodtrommel leeg…

De school heeft zijn taxichauffeur hierop aangesproken en informatie gegeven over PWS. En natuurlijk gevraagd de tassen in de kofferbak te zetten. Maar toch doet de taxichauffeur dat dan niet. Het is nu drie keer misgegaan. Marcel zei tegen zijn klasgenootje,“sorry dat ik je boterhammen heb opgegeten, ik wilde ze niet opeten maar de chauffeur moest opletten”.
De school heeft nu besloten dat het andere kind geen broodtrommel meer mee krijgt, maar op de stageplaats brood krijgt en niet meer mee tijdens de taxirit.

Op de stage plek, een supermarkt, gaat hij onder toezicht mee boodschappen doen voor de lunch. Er is dan dus wel begeleiding aanwezig, maar die let niet altijd goed op. Hij pikt dan chocolade en eet die stiekem op. Het pikken van eten en snoepen is een paar keer gebeurd en Marcel heeft aangegeven dat hij niet meer mee wil met boodschappen doen.

 
Hij zei;“ik wil niet pikken en mag geen snoep, jullie moeten erop letten dat ik niet pik”. De school en ik hebben duidelijk de situatie uitgelegd en aangegeven dat alles achter slot en grendel moet en dat ze hem met boodschappen doen niet uit het oog mogen verliezen, maar toch gaat het helaas nog steeds mis.

Shalina van Bergen