Home > Nieuws > Uit het contactblad > Mam, wanneer gaan we eten?

Mam, wanneer gaan we eten?

Deze vraag werd in de afgelopen voorjaarsvakantievaak door Adriana (6) gesteld.

Het was me al in de vorige zomervakantie opgevallen dat Adriana erg met eten en etenstijden bezig was. Toen dacht ik dat het te maken had met de uitstapjes die we deden waardoor we niet altijd op ons vaste etenstijdstip weer op de thuisbasis terug waren. Maar juist Adriana wil graag “iets leuks doen” en erop uit.Tot nu toe was ‘eten’ geen probleem geweest als we onderweg waren. En naarmate het school­jaar vorderde ‘verdween’ deze obsessie weer.

Vast ritme

In de voorjaarsvakantie deden we het juist rustig aan met weinig bijzondere activitei­ten en de gewone regelmatige etenstijden. Want sinds kort gaat Adriana met de taxi naar school en wordt elke dag om 7.30 uur opgehaald. Dus was een beetje langer uitslapen en geen afspraken op de agenda een welkome verademing. De etenstijden hielden wij goed aan zodat ik de vraag “mam, wanneer gaan we eten?” - soms gesteld kort na het eten – niet begreep. Opeens kreeg ik een ingeving: het komt allemaal door het ontbreken van een vast ritme van activiteiten voor Adriana.

Op school heeft elke dag een bepaalde kleur en een vaste indeling van activiteiten per dag. Dan is het natuurlijk ook duidelijk wanneer er fruit gegeten wordt of lunch, namelijk na of voor een bepaalde activiteit. In de vakantie is er wel de vaste structuur van etenstijden: 9.00 uur ontbijt, 10.00 uur fruit, 12.30 uur lunch, 15.00 uur iets lekkers en 18.00 uur avondeten, maar omdat het programma ertussendoor steeds anders is, is het voor Adriana waarschijnlijk te onduidelijk wanneer nou precies gegeten wordt (ze kan immers ook nog niet klok­kijken).

Hoe we dat in de toekomst oplossen weet ik nog niet. Ervaringen met een vooraf gepland vakantieprogramma waren niet zo goed.Want als een activiteit niet door kon gaan door weersomstandigheden of ziekte konden we – zacht gezegd - niet op Adriana’s begrip rekenen.Totdat we het uitgestelde uitstapje doen, bleef ze er elke dag herhaaldelijk naar vragen.

Oplossing?

Ik ben zelf nog zoekende hoe we het beste kunnen omgaan met haar vragen naar eten in de komende vakanties. En eigenlijk ben ik ook nieuwsgierig welke oplossingen andere ouders hiervoor wellicht hebben.

Barbara Rudel