Altijd alert blijven...
woensdag 06 april 2011 00:00
Nuria is in februari 5 jaar geworden.Vanaf dat zij 2,5 jaar was ging ze naar de Vroegbehandeling van het Revalidatiecentrum in Leiden.Vanaf haar 4e zit ze op de Mytyl-school in Leiden waar zij alle therapieën krijgt die ze nodig heeft.
Iedere dag vertrekt ze om 07.15 uur met de taxibus. Het zijn lange dagen voor haar, maar ze heeft het er heel erg naar haar zin en gaat met plezier naar school. Nuria heeft nog een oudere zus, Tisha van 7 jaar.
Drang naar eten
Nuria is bovenal een heel lief en enthousiast meisje en heeft een enorm gevoel voor humor. Ik merk langzaamaan wel dat haar drang naar eten steeds groter wordt. Op zich neemt ze genoegen met de porties die ze krijgt, maar het denken aan eten is echt in alles verweven. In haar spel, haar oefeningen etc.
Ze houdt nu eenmaal erg van structuur en vraagt herhaaldelijk: mam, wat we gaan eten? Maar even zo goed: mam, wat trek ik morgen aan? Lastiger is dat er natuurlijk geen kruimel kan blijven liggen, want voor ik er erg in heb heeft zij het al in haar mondje gestopt. Daar is ze echt razendsnel en heel creatief in. Maar ook niet eetbare dingen gaan er met alle gemak in. Zo at ze laatst het voer uit de vissenkom, of had ze een tube zonnebrandcrème weten te bemachtigen en in haar mond gestopt. Geen moment uit het oog te verliezen dus en dat valt niet altijd mee!
Andere structuur
Ik merk dat ze tijdens vakanties, waarbij de dagelijkse indeling en de structuur anders is, wel vaker om eten vraagt.
Met de school heb ik afgesproken dat er een apart trommeltje voor haar klaar staat, waar zij uit mag kiezen wanneer er getrakteerd wordt. Natuurlijk gaat er dan nog wel eens iets mis. En vergeet niet de bekende kreet van de mensen om je heen: ‘ach, dat ene snoepje…’ Dit is met name lastig omdat de reactie te begrijpen is, maar het effect op Nuria averechts kan werken waardoor haar drang naar eten alleen maar groter kan worden. Een “valkuil” die ik erg goed in de gaten moet houden.
Nuria wordt op school elke 3 weken door de verpleegkundige gewogen en er is een diëtiste bij betrokken. Ze is motorisch nog niet zo sterk, wat het sporten bemoeilijkt, maar zwemmen… ja, dat vindt ze heerlijk. En dat doen we dan ook zo vaak mogelijk!