Home > Nieuws > Uit het contactblad > Max en onderwijs

Max en onderwijs

Onze zoon Max van 17 met PWS geniet sinds kort landelijke bekendheid. Een grote foto in de Volkskrant en op televisie geweest bij Hart van Nederland. De aanleiding is heel vervelend. Max is een van de 3000 kinderen die jaarlijks in Nederland thuis op de bank zitten in plaats van onderwijs te krijgen.

Max kan eigenlijk best heel goed leren. Op de vakken Nederlands, geschiedenis, aardrijkskunde en biologie functioneert hij op vmbo-niveau. Het rekenen blijft flink achter, maar dat is niet vreemd bij kinderen met PWS.

Het probleem is de sociale context. Max vraagt heel veel aandacht. Hij heeft veel individuele begeleiding nodig om “bij de les te blijven”. Daarnaast wil hij alles weten en deelt hij zijn kennis graag met zijn omgeving. Hierin is hij moeilijk te stoppen. Voor klasgenoten is dat soms knap irritant, maar ook voor volwassenen is het behoorlijk vermoeiend. In sociaal opzicht is Max bijzonder kwetsbaar. Zijn gedrag begint de laatste jaren steeds meer trekjes van autisme te vertonen.
Een reguliere vmbo-school was daarom geen optie. Het voortgezet speciaal onderwijs (= praktijkonderwijs, een niveau lager) was dat wel. Maar die wilden hem niet hebben! De zorgvraag was naar hun mening te groot en dat konden ze niet bieden.

Cluster 4 school

Uiteindelijk werden we geholpen door een cluster 4 school (zmok). Hoewel hij daar strikt genomen niet thuishoort, vond men het een uitdaging om Max te helpen. Middels PGB brachten we zelf extra individuele begeleiding de school in. Een tijdlang ging het goed, hoewel het cognitieve aanbod aan de magere kant was. Op een gegeven moment begonnen medeleerlingen Max te pesten. Dat ging van kwaad tot erger. School had het door en zat er bovenop. Maar kreeg het niet onder controle. Op de momenten dat de pgb-begeleidster naast Max zat gebeurde er niets, maar zodra zij er niet was kreeg hij de volle laag. Uiteindelijk gaf Max aan op deze manier niet verder te willen leven.

Dus haalden we hem van school. Hij zit nu een jaar thuis en krijgt dagelijks privé onderwijs van vader, moeder, zus en de pgb-ers. Cognitief werkt dat uitstekend. Hij leert meer en sneller dan ooit tevoren. Maar het is niet om vol te houden. Bovendien maakt het de navelstreng met thuis alleen maar sterker en dat is ongewenst voor een jongvolwassene die juist langzaam maar zeker op wat meer afstand zou moeten komen te staan.

Zijn er mensen met tips en ideeën? Ik hoor het graag. (U kunt mailen of bellen via het landelijk bureau.)

Gertjan van den Beuken