Werken én zorgen voor je kind? 2
woensdag 06 juli 2011 00:00
Ook deze moeders combineren werk én zorg
Melanie van Slobbe, moeder van Jessie"Werk combineren met zorgen voor je kind’… Het zal voor elke aanstaande ouder een onderwerp van gesprek zijn, maar wat als (kort) na de geboorte blijkt dat je kind meer zorg nodig heeft dan je aanvankelijk had gedacht.....
Ik ben zelf werkzaam in het basisonderwijs en ik had het idee om nog drie dagen te blijven werken na de geboorte van mijn oudste dochter zo’n vijftien jaar geleden. De werkgever was akkoord en de opvang was geregeld met mijn moeder en mijn tante. Maar Jessie werd negen weken te vroeg geboren (mijn zwangerschapsverlof was nog niet eens ingegaan) en al vrij snel na haar geboorte kwam de diagnose Prader-Willi syndroom.
Naast alle emoties en onzekerheden die er dan op je afkomen, is één van de vragen en hoe ga ik dat doen met mijn werk? Jessie is nog heel wat weken in het ziekenhuis gebleven en had sondevoeding, zodat ik haar ook daarna niet zomaar bij andere mensen kon achterlaten. De directeur van de school waar ik toen werkte zei al gauw: “Maak je niet druk… zorg eerst dat Jessie uit het ziekenhuis komt, kijk hoe het loopt met de sondevoeding en ook als de sonde er uit is ga je eerst proberen te genieten”. En zo is het ook gegaan. Ik ben pas na de zomervakantie weer gestart op school (Jessie was toen 8 maanden) en toen drie dagen gaan werken.
Toen Jessie vier jaar was ben ik twee dagen in de week gaan werken, omdat er veel tijd nodig was om de verschillende therapieën te onderhouden en er inmiddels ook een zusje bij was gekomen. De opvang bij oma en tante is al die tijd zo gebleven en dat was geweldig. Terugkijkend zou ik het niet anders hebben willen doen. Het parttime werken stelde mij in staat om aan de ene kant de voldoening uit mijn werk te halen, maar zeker ook genoeg aandacht en zorg aan Jessie te kunnen besteden."
Melanie van SlobbeMariëlle Kuiper, moeder van Simon
“Ik ben Mariëlle Kuijper, getrouwd en moeder van 3 kinderen: Mees van 11 jaar, Kira van 8 jaar en Simon van 7 maanden. Simon heeft Prader-Willi syndroom. Dit bleek al snel na de geboorte.
Ik werk op een school voor zeer moeilijk lerende kinderen als orthopedagoog. Dat is boeiend en prettig werk, met een erg leuke en interessante doelgroep. Voor de geboorte van Simon werkte ik 3 dagen. Mijn man is grafisch vormgever en werkt zelfstandig. Hij kan daardoor zijn eigen tijd indelen en dat is makkelijk. De geboorte en de handicap van Simon hebben nog geen directe consequenties gehad voor zijn werk en de opdrachten die hij aanneemt. Op dit moment ben ik niet de volle drie dagen werkzaam. Ik ben in februari weer begonnen met werken en nu werk ik twee dagen (de 3e dag heb ik nog ziekteverlof).
Ouderschaps/zorgverlof
Ik ben van plan om voor de 3e dag ouderschapsverlof of zorgverlof op te nemen. Dan kan ik in die periode goed beoordelen welke zorg en aandacht mijn gezin en dan vooral Simon nodig hebben en of drie dagen werken hiermee te combineren valt. Zoals ik het nu inschat denk ik dat het voor mij moeilijk wordt om dit te combineren, maar de ervaring moet dat uitwijzen. Ik vind het in ieder geval wel heel prettig dat ik langer verlof heb gehad omdat we vanaf Simons geboorte in een stroomversnelling van emoties terecht gekomen zijn. De rust is pas sinds januari een beetje terug gekeerd. We zijn heel erg gelukkig met hem, maar we maken uiteraard ook een moeilijke tijd door.
Ik heb het geluk met twee hele lieve en energieke oma’s die op Simon (en op Mees en Kira) willen passen en daar ook enorm van genieten. Op dagen dat zij niet kunnen is mijn partner thuis. Ik hoop dat zij dit nog heel lang kunnen en willen doen.
Sociaal netwerk
Verder hebben we een uitgebreid sociaal netwerk, waar we ook een beroep op kunnen doen en omgekeerd gebeurt dat gelukkig ook. Er zijn veel jonge kinderen in zijn omgeving, waardoor Simon veel andere kinderen ziet en ook de gelegenheid krijgt met hen te spelen en van hen te leren en andersom. Ik had tijdens de zwangerschap al het plan om na de geboorte ouderschapsverlof op te gaan nemen. Het is voor mij wel anders nu blijkt dat Simon PWS heeft. Ik merk dat ik veel tijd kwijt ben aan uitzoeken wat de beste keuzes zijn voor zijn ontwikkeling. Ook besteed ik veel tijd aan spelen met Simon en aan het stimuleren van zijn ontwikkeling. Dit heeft wel veel positief effect en ik geniet er enorm van. Uiteraard hebben mijn twee andere kinderen zorg en aandacht nodig. Daarom denk ik dat ik niet meer 3 dagen ga werken. Gelukkig heb ik een heel begrijpende leidinggevende, die mij alle ruimte geeft om dit uit te zoeken. Ook hebben mijn andere collega’s veel begrip, dat komt natuurlijk ook door mijn werkplek.
Werkritme
Ik merk dat ik weer in het werkritme moet komen en het werken kost mij meer moeite dan voor mijn verlof. Er is natuurlijk ook erg veel veranderd in mijn thuissituatie.
Door mijn functie heb ik wel veel kennis en ervaring die ik voor Simon kan inzetten, maar toch ben ik vooral zijn moeder! Mijn werk werkt soms overigens ook in mijn nadeel, omdat ik zie hoe moeilijk het kan zijn om een kind met een beperking op te voeden, maar ik probeer om dit niet op mijn eigen situatie te betrekken. Ik ben vaak betrokken bij kinderen bij wie de ontwikkeling stagneert of bij wie het welbevinden in gevaar is. Ook zie ik welke zorgen ouders en school soms over kinderen kunnen hebben.
Maar gelukkig zie ik ook vaak kinderen die zich goed ontwikkelen en zich fijn voelen. Ik vind het altijd geweldig als ik zie dat de mensen rondom het kind telkens blijven zoeken naar mogelijkheden bij kinderen en gebruik maken van de sterke kanten van kinderen. "