woensdag 12 oktober 2011 00:00
Mark van der Velde (13) uit Harderwijk heeft PWS. Drie maanden na zijn geboorte werd de diagnose al gesteld. Naar eigen zeggen heeft Mark gelukkig niet zoveel last van het syndroom. Hij is vooral heel druk. School, hobby’s en dieren zorgen ervoor dat Mark zich niet verveelt.
Natuurlijk heeft hij wel eens trek, maar het echte hongergevoel komt maar weinig voor. Zijn ouders Henny en Hans en zijn zus Chantal helpen hem hier ook zoveel mogelijk mee, en proberen het allemaal zo makkelijk mogelijk te maken voor hem. Geen kasten op slot, gezond eten, gezonde tussendoortjes en af en toe even zondigen. Dat gaat prima met Mark. Hij weet ook heel goed waarom teveel eten niet goed voor hem is. Naast het groeihormoon heeft hij dan ook geen medicatie nodig.
Mark is een hele zelfstandige jongen. Iedere dag fietst hij naar zijn school in Harderwijk. Hij volgt praktijkonderwijs aan Mijn School, en heeft het enorm naar zijn zin daar. Hij volgt een heleboel vakken, maar metselen, koken en metaal- en houtbewerken vindt hij het aller-leukst. Al geeft hij toe dat braakballen ontleden ook interessant is. In zijn klas zitten vooral jongens waar hij graag kattenkwaad mee uithaalt. Maar dat heeft hij van geen vreemde, vertelt hij terwijl hij zijn vader aankijkt. Vader Hans kijkt schuldig en geeft uiteindelijk toe: “Ja, ook ik heb vroeger wel eens wat kattenkwaad uitgehaald.” Behalve deugnieterij doet Mark goed zijn best en heeft zelfs gesolliciteerd op school. Binnenkort hoort hij of hij medeleerlingen mag gaan helpen met verschillende taken in ruil voor een zakcentje.
Buiten school om verveelt Mark zich ook al niet. Zwemmen met zijn vader vindt hij heerlijk en hij heeft dan ook al zijn A en B diploma. Dankzij Club Extra kan hij kennismaken met allerlei sporten, in zijn eigen tempo. Op dit moment is dat paardrijden. Iedere zaterdagochtend stapt hij op een pony bij stal Sequoia in Ermelo. Al heeft hij dat wel even moeten missen; hij revalideert nog steeds omdat zijn knieschijf eruit is gehaald afgelopen zomer. Nu zou je denken dat zijn vrije tijd al wel gevuld is. Nee hoor, hij heeft nog veel meer tijd en liefde over voor dieren. Een duif van opa is speciaal voor het interview mee gekomen. Samen met zijn opa doet hij aan duivensport.
Namen hebben de duiven niet, maar Mark weet precies welke duif hij voor zich heeft. Maar deze duif in de tuin is niet zomaar een duif, dit is eigenlijk zijn mascotte. Deze duif vliegt alle afstanden heel snel volgens Mark. Alsof het niets is laat hij de duif los, deze weet precies de weg terug naar opa. Naast de duiven heeft opa ook een hond: Rono. Dit is Mark z’n grootste vriend. Een druk baasje dus die Mark. Maar hij is tevreden. “Als hij dieren om zich heen heeft is zijn wereldje compleet”, vertellen zijn ouders.
Als ik Mark vraag wat hij later wilt worden, blijkt dit een lastige vraag te zijn. Hij vindt veel te veel leuk! Maar toch, speciaal voor ons een top 5: werken in de horeca, houtbewerken, werken in groenvoorziening, schilder of metselaar. Genoeg keuze dus, maar ach nog genoeg tijd om te beslissen. Hij moet nog twee jaar naar school. Hoe Mark naar zijn toekomst kijkt? “Niet te snel, stapje voor stapje….”
Geertje van Oort