Hoogvliegers, Suzanne

Hallo,
Ik ben Suzanne en vanaf 1 mei 2008 ben ik een Hoogvlieger.
Mijn mama had mij aangemeld bij de Hoogvliegers, zelf heb ik het Prader Willi Syndroom. (voor meer informatie zie www.praderwillisyndroom.nl )

Met verrassingen en veranderingen in mijn ‘dagprogramma’ heb ik nogal moeite. Dus mama en papa hebben mij goed voorbereid op deze dag. Want anders heb je kans dat ik niet instap.
Dus echt zenuwachtig was ik niet, wel wat gespannen.

We moesten vandaag al vroeg opstaan omdat we in Limburg wonen en nog bijna twee uur moeten rijden naar Lelystad. Mama, papa en mijn broer Thiemo gingen mee. Bij het Avidrome aangekomen zijn we eerst even daar gaan rondkijken, mijn broer Thiemo vond dit allemaal wel heel interessant. Ik vond het wat moeilijk om te wachten totdat ik mocht gaan vliegen. Mama had met Piloot Sander (ik noem hem PietPiloot), om 13.00 uur afgesproken. Dus na de lunch zou het gaan gebeuren.

Tijdens het eten van een krentenbol kwam Sander al aangelopen en kreeg ik een mooi T-shirt.
Daarna gingen we naar het vliegtuig. Piet Piloot vond ik gelijk aardig en wilde hem graag een handje geven.



Eerst kregen we uitleg, en welke route dat we gingen vliegen. Ik vond het wel moeilijk te begrijpen. Maar het zal wel goed komen.
Toen was het tijd om naar buiten te gaan. Eerst samen het vliegtuig inspecteren en kijken waar alles voor dient. Thiemo en mama gingen ook mee kijken.
Daarna mocht eerst Papa in het vliegtuig stappen, en ik mocht voorin.


 

Mama en Thiemo gingen kijken in de uitkijktoren, Thiemo gaf dan een signaal en daar gingen we. Bang ben ik niet geweest. Ik heb ook nog zelf gevlogen.
Maar het brommende geluid van de motor en de bewegingen, tja daar werd ik wel wat slaperig van. Ik heb Piet Piloot nog een handje gegeven maar helaas mijn oogjes vielen toe.

Weer terug in het Avidrome moest ik eerst mama weer knuffelen en enthousiast vertellen wat ik beleefd had.
Toen ik kreeg ik nog stickers en een heus diploma/brevet. En weer afscheid genomen van Piet Piloot.
We hebben nog even wat rondgelopen in het Avidrome en toen weer naar huis gereden.
In de auto ben ik ook weer in slaap gevallen, want het was weer een inspannende beleving.

Hoogvliegers, bedankt voor de leuke dag. Ik vertel iedereen trots over mijn vlieg avontuur hoor.

Vele groetjes van Suzanne Heijnen.